Soms is het hier eventjes stil, maar dat betekend niet dat ik deze log op zal geven. Ik heb er nou eenmaal veel aan door van me af te schrijven. Ik schrijf niet altijd op deze log, omdat ik mijn alledaagse dingen op mijn andere web log schrijf, maar dat lezen mensen die niet alles hoeven te weten…..
Als ik kijk hoe het met me gaat nu? Ik ben eigelijk ontzettend moe, doe heel veel dingen, maar toch voelt het wel goed. Ik doe allemaal dingen die ik leuk vind, scouting, stijldansen, musicalklas en zangles en sinds kort zit ik weer op badminton. Het is veel, maar ik geniet ervan. Ik heb het gewoon nodig om druk te zijn.
In de tijd dat ik nog therapie had, was het vaak het probleem dat ik te druk was en vooral zo ontzettend veel stress gad, maar die stress is gelukkig een beetje minder. Natuurlijk heb ik er nog wel last van,maar echt niet meer in extreme vorm.
Een aantal weken geleden is het even uitgeweest met Robert. Hij wist de dingen niet meer zeker. Hield hij echt van me? Of betekende ik te weinig voor hem om een relatie mee door te zetten. Na twee weken onzekerheid en veel verdriet besloot hij dat hij echt van me houdt. Maar nu zijn we gelukkig alweer 3 weken blij met elkaar!
In die twee weken stond mijn leventje weer even op zn kop. Op die momenten ben ik zo labiel. Ik kan niks meer en stel niets voor. Ik ben door mijn ouders naar de crisisdienst gebracht, omdat er niets meer mee te doen was. Ik kon niet meer eten, slapen alleen maar alles kapot maken. Ik werd ook bang van mezelf, want ik had echt het gevoel dat ik niet meer wilde. En dat voelt zo ontzettend eng als je echt dat gevoel hebt….Maar ondanks dat ik dacht dat als het weer aan zou gaan ik nog meer onzekerheid zou hebben, maar dat is niet waar. Ik ben veel zekerder. als hij me wil moet hij voor me vechten en dat laten zien. Ik weet nu dat hij echt van me houdt en dat weet hij ook en dat geeft echt zekerheid en dat is een heerlijk gevoel!
Liefs Luna